Twitter


Jaarsma & de Boer

Gesloopt in Roubaix


>> Foto's
(c) foto Graham Watson

Onderweg naar huis doet hij in de buurt van Tiel vanaf de achterbank zijn verhaal. In de auto wordt flink gebruik gemaakt van de claxon. "Stammie heeft ruzie met een Poolse chauffeur, was hij gisteren maar zo opgefokt geweest" grapt Joost. Ondanks de grap klinkt de vermoeidheid door in zijn stem. Logisch, na een aantal weken koers, een valpartij en een feestje met de voorjaarsploeg gisteravond, stonden de dopingcontroleurs vanmorgen vroeg al voor de hotelkamerdeur. Het hoofd onder de lakens stoppen en nog een keer omdraaien, zit er dan niet meer in. De slaap haalt hij in op diezelfde achterbank, "even de oogjes dicht en dan zijn we straks thuis."



(c) foto Tim de Waele

Parijs-Roubaix was niet waar Joost op hoopte. Vlak voor het Bos van Wallers, met 165 kilometers in de benen, stapt hij af, gesloopt. Dankzij een pechduivel, want kort na de eerste kasseieienstrook begeeft zijn voorwiel het. "De spaken staken aan alle kanten eruit" verzucht hij. De pech komt op een ongelukkig moment, Joost is mooi van voren de eerste kasseienstrook opgereden. Het peloton heeft er dan al 100 kilometer "slooptocht" opzitten. Buiten het zicht van de televisiekijker is er vanaf de eerste kilometer volop gekoerst. "Het team had een paar jongens aangewezen om mee te springen, maar die zaten er op een gegeven moment doorheen, dus ben ik dat gaan doen"
Als zijn voorwiel sneuvelt, zit Joost voorin het peloton. In de hectiek van de koers duurt het even voordat er een ploegwagen is met een nieuw wiel. "Kijk, die wagen ging er vervolgens als een speer vandoor en ik kon achter het peloton aan. Ik moest drie stroken alleen met volle bak rijden voordat ik aansluiting had." Fijne kilometers zijn dat niet, "tussen de auto's naar voren werken is stof happen, verschrikkelijk!" Joost hoest kort, alsof het laatste restje stof nog in de longen zit.
Half gesloopt sluit Joost aan de staart van het peloton maar daarmee komt geen einde aan de ellende. "Met zo'n peloton, daar hang je dan aan en krijg je van die jojo taferelen." Joost doelt op de vele valpartijen, het geknok om een plek op de smalle stroken, stoppen, stilstaan, harken en dat alles in een peloton dat zich als een grote stofwolk door het Franse landschap verplaatst. "Als je van voren zit dan heb je daar geen last van maar achterin wel."
Joost had sowieso geen superdag. "Het is een combinatie van meerdere factoren. Gelost zijn uit het peloton, stofhappen..." somt hij op. "Ik heb sinds de val in de Ronde van Vlaanderen ook niet echt meer dat supergevoel, je gaat toch over zo'n val nadenken, zeker als je op zo'n plek in het peloton zit."
Gelukkig hoeft Joost even niet over fietsen na te denken. Deze week staat in het teken van het gezin, met z'n allen er even tussenuit. De fiets zal hij een aantal dagen ook niet aanraken, de grootste inspanning zal hij leveren als hij met zoon Finn in het zwembad dobbert. Volgende week pakt hij de training weer op en op 1 mei staat de volgende koers, de 50e editie van Rund um den Finanzplatz Eschborn-Frankfurt, het voormalige Rund um den Henninger-Turm, op de agenda.