Twitter


Jaarsma & de Boer

Scooteren


>> Foto's
De blik in zijn ogen zegt genoeg. Waar ze vorige week, na het afstappen in de Eneco Tour, nog dof stonden van ellende, sprankelen ze nu van plezier. Het is nog vroeg in de ochtend, maar huize Posthuma bruist al van de energie. Buiten onderwerpt schoonvader Hans de scooter aan een laatste inspectie terwijl Joost met de kleine Finn op de arm toekijkt. Vanochtend staan er een aantal rondjes op hoge snelheid op het programma, maar niet voordat er een bakkie koffie is gedronken.

"Ik vind dit heel erg leuk" zegt schoonvader Hans als hij gevraagd wordt naar zijn rol als aanjager op de scooter. Met een kop verse koffie in de hand, hij heeft zojuist wel even gecheckt of zijn schoonzoon hem niet heeft opgescheept met een plas slootwater, vervolgt hij. "Het is mooi dat ik mijn steentje kan bijdragen aan zijn conditie." Met die conditie is het niet al te best gesteld grapt hij: "alhoewel, je kan me beter vragen naar de conditie van de scooter, want die is niet al te best. Van de week haalde hij me zelfs nog in, zonder moeite, omdat het niet hard genoeg ging en we reden al iets van 55-60 in het uur!" Dan bespreken beiden de route die vandaag gereden wordt. De stad uit, richting het Rutbeek, Buurse, Haaksbergen, Bentelo, Delden, Azelo en dan via Beckum weer terug. "Het is een kilometer of 12,5 lang" roept Joost, "dus dan rijden we dat een keer of 3, 4 vandaag." Hij lacht, het rondje dat ze gaan rijden is zeker 100 kilometer lang, maar schoonvader Hans lijkt dat niet helemaal te beseffen.
"Zo'n training achter de scooter, dat is natuurlijk goed" aldus Joost. "Je haalt hogere snelheden, je trapfrequentie is hoger, het is natuurlijk een mooie wedstrijdsimulatie." Joost lacht nog eens en zegt: "of dan zet de chauffeur je een keer op de kant omdat ie niet zo goed weet waar de wind vandaan komt, althans, dat zegt hij dan, haha. Maar, serieus, het is gewoon makkelijker dan als je het alleen doet." Hij heeft deze week al de nodige kilometers achter de scooter gereden. "Van de week, drie uur in de ochtend en dan nog twee uur in de middag, dat is mooi. Als je in je eentje vijf uur rijdt, dan heb je de benen toch wel kapot, maar op souplesse achter de scooter, dat scheelt een hoop."
Joost is helemaal hersteld van de ziekte die hem op de tweede dag van de Eneco Tour dwong tot afstappen. Jammer, want hij was aardig tevreden over zijn tijdrit in de proloog. "Het ging in ieder geval goed tot anderhalve kilometer voor de streep, totdat ik moest overgeven." Tijdens zijn rit kreeg hij steeds de richttijden van teamgenoot Robert Wagner te horen. "En ik was beduidend sneller de hele tijd, maar ja, bij de streep wordt de klok pas stopgezet." Informatie tijdens zo'n tijdrit is belangrijk aldus Joost; "dat is wel motiverend." Het liefst blijft hij op de hoogte via een oortje; "je hebt rijwind en een dichte helm, als ze via speakers roepen hoor je dat toch niet. Kijk, een tijdrit, of het nou 40 kilometer is of 5, heeft blijft pijn doen, maar het is wel fijn om te horen dat je goed bezig bent."

Dan is de koffie op en is het tijd om te vertrekken. De helmen gaan op, de scooter wordt gestart en weg zijn de heren. Voor een paar rondjes van 12,5 kilometer....



Zondag start Joost in de Vattenval Cyclassic. Volgende week rijdt hij in Frankrijk de Tour Poitou Charente en de GP Quest France-Plouay.