Twitter


Jaarsma & de Boer

Koers vanaf kilometer nul


"Wat mensen nog wel eens vergeten, het is vanaf kilometer nul koers en niet pas vanaf het moment dat de camera's draaien en het live op televisie is te zien." Een zichtbaar vermoeide Joost laat, gezeten achter een kop koffie aan de keukentafel thuis, de strijd in Luik-Bastenaken-Luik nog eens de revue passeren. De renner reed gisteren nog, na afloop van de koers in België, naar huis zodat hij vanmorgen zijn zoontje Finn kon zien. Beiden toveren een glimlach op zijn gezicht. Joost vindt het heerlijk om de kleine, na meer dan een week in het buitenland gezeten te hebben, weer te zien en geniet nog na van juist die bewuste week.




'de koers die je thuis niet ziet'

Joost vervolgt zijn verhaal over de strijd die we thuis nooit zien. "Voordat de tv-uitzending begint was het peloton zondag al ik weet niet hoe vaak gebroken, jongen, dat was gewoon een helse rit!" De 'wandeletappes' waar televisiecommentatoren het soms over hebben worden door de renner niet als zodanig ervaren. Juist die momenten waar het op aan komt houdt hij de kopmannen uit de wind, springt hij mee om ontsnappingen terug te halen of om het peloton tot achtervolging te dwingen. "Dan doe ik mijn werk" zegt hij droog.

'op achterstand in koers'

"Ik was toch blij dat ik hem kon rijden, Luik-Bastenaken-Luik. Je moet niet vergeten, ik ben er, door ziekte, een tijdje uit geweest en dan valt het niet mee om in koers te komen als iedereen in topvorm is omdat ze koersen hebben gereden. Daarnaast, De Brabantse Pijl, Amstel Gold en Luik-Bastenaken-Luik, zijn niet de makkelijkste koersen om in terug te komen." Toch is Joost content; "ik heb mijn werk goed kunnen doen, de mannen waren tevreden en het was een mooie basis om door te trainen naar de volgende koersen.

'Amstel Gold'

"De Amstel Gold, dat parcours ken ik natuurlijk goed en met Fränk hadden we een favoriet in huis. De eerste veertig. vijftig kilometer was het hectisch, heel veel aanvallen, mijn taak was om mee te springen, om te zorgen dat er geen grote groep ging lopen. Vanuit vertrek was het gelijk alle hens aan dek." Zoals in elke koers reden er weer veel ploegen mee die geen favoriet in het team hadden en juist bij hen leeft de wens om mee te springen in een vroege ontsnapping aldus Joost. "Als je dat in je eentje, moet coveren en handelen, dan doe je op een zeker moment wel een jasje uit. "Daarna was er de situatie dat er een kopgroep weg was en toen wilde niemand meer rijden, dus toen zijn we maar, samen met Katusha, maar gaan rijden." Tot Eperheide zat de renner op kop, daarna, met al dat werk achter de rug "was het kastje leeg."

'tandem met Frank'

De communicatie tussen Fränk (Schleck) en Joost in koers is trouwens een bijzondere. "Bijna zonder woorden, ik weet wat hij wil, waar hij wil zitten en hij rijdt gewoon achter me aan, net alsof we op een tandem zitten, waar ik rij, zit hij."

'hotel langs het circuit'

Na de Amstel Gold bleef Joost in België. Vanuit het hotel aan de rand van het circuit Spa-Francochamps, deed hij een aantal mooie trainingen. "Maandag hebben we gewoon los gereden, maar heb er zelf nog een anderhalf uur aan vast geknoopt. Dinsdag gingen de jongens de finale verkennen van de Vlaamse Pijl, dus toen ben ik met de jongens daarheen gereden en woensdag heb ik zelf een lange training gemaakt. Donderdag was het rustig trainen en tot slot verkenden we vrijdag de laatste 100 kilometer van Luik-Bastenaken-Luik" vat Joost een week vol hoogtemeters samen. Mooie meters, want veel van de weggetjes waren nieuw voor hem, iets wat altijd weer voor iets extra plezier zorgt.



'verder komen'

"Afgelopen zondag kwam ik al weer een stuk verder. Er stond een gevaarlijke wind en ik heb die mannen toch uit die wind kunnen houden" 'La Doyenne' zoals Luik-Bastenaken-Luik bekend staat, is geen meter vlak. "Ik heb eigenlijk hetzelfde gedaan als in de Amstel Gold Race, controleren voor de grote groepen. We zouden niet op kop gaan rijden, maar de wind stond op een gegeven moment schuin op kop, dat is natuurlijk een linke situatie, het kan zomaar op de kant gaan dus dan willen die mannen voorin zitten. Katusha reed op kop, maar eigenlijk reden wij ook op kop, maar dan op de achtste plek."

De weersomstandigheden waren slopend voor de renners in het peloton. "Ijzige wind, een paar hagelbuien en veel regen en dan rij je naar het zuiden waar de bulten toch hoger worden, drie-, vierhonderd meter, niet zo heel erg hoog natuurlijk, maar je hebt t dan wel over een temperatuurdaling van een paar graden." Het gevolg is volgens Joost dat sommige renners in de finale niet te zien zijn en anderen weer wel. "Fränk bijvoorbeeld, hij was heel sterk, maar in de afdaling van de Mont Theux, naar de Redoute toe, een lange weg waar ze de regen op kop kregen en omdat het finale rijden werd moest het regenjasje uit, dan scheelt dat toch net weer die paar procenten waar de een beter tegen kan dan de ander."

Joost haalt de inhoud van de bidons aan om de situatie te duiden. "Vorig jaar was het warm en stonden er op extra punten verzorgers met verkoelende bidons, nu stonden ze overal met warme thee, dat zegt eigenlijk al voldoende." Je goed kleden voor een koers in deze weersomstandigheden is lastig aldus de renner. "Tegen droge kou kun je je kleden, maar natte kou is gewoon lastig." Na 195 kilometer geeft Joost er de brui aan. "Ik kon een punt uitzoeken om kort naar Luik terug fietsen, maar toen zagen we een verzorger en zijn daar maar in de auto gestapt." Een keuze die groot deel van het deelnemersveld uiteindelijk  op enig moment maakt.

'volgende koers Beieren'

"Ik heb nu een week of vier voordat ik naar de volgende koers ga, dat is de Bayern Rundfahrt, daar was ik vorig jaar ook, een mooie koers." Na de koers in Duitsland is het tijd voor Frankrijk. "Ik rij in ieder geval ook de Dauphiné en hoop daarna natuurlijk op een selectie voor de Tour de France." Het programma, RADIOSHACK-NISSAN-TREK rijdt minder koersen dan voorganger Leopard vorig jaar, zo ontbreekt de Quatre Jours de Dunkerque, geeft Joost veel tijd om zich goed voor te bereiden. "Ik ga in ieder geval lekker trainingsblokken gaan rijden, alleen maar wedstrijdklassiekers rijden, dat schiet ook niet op. Een voornaam ding is dat ik me weer goed voel."