Twitter


Jaarsma & de Boer

Ontmoetingen onderweg


>> Foto's


"Zullen we weer even een blokje doen?" Joost heeft de vraag nog niet gesteld of hij is al weg. Met forse slagen trapt hij tegen de licht stijgende weg omhoog en verdwijnt langzaam uit het zicht. De renner zit midden in een zware trainingsperiode en deze ochtend rijdt hij een route van drie uur door het mooie Twente. Het waait hard en onder een donkere dreigende hemel en na een tijdje duikt Joost weer op, breed lachend laat hij zijn vingers spelen over de SRM meter. Hij is duidelijk tevreden over zijn conditie.




Joost is niet de enige renner die aan het trainen is. Even buiten Losser, als hij weer een blok rijdt, haalt hij Thijs van Amerongen in. De renner van AA-Cycling Team ziet Joost plots langsvliegen, aarzelt even of hij aanpikt, maar het is al te laat. Even later, als Joost, aan het einde van zijn blok gekomen, wat rustiger rijdt komt Thijs naast hem rijden. "We komen elkaar wel vaker tegen" lacht Joost. Beide renners vergelijken trainingsmethoden, wattages en discussiëren over het gebruik van een hartslagmeter. Even na Denekamp slaat Thijs een andere richting op en Joost stuurt zijn fiets weer tegen de wind in voor het volgende stuk.

Bij Reutum vallen er dikke druppels naar beneden en Joost besluit een droog plekje op te zoeken bij discotheek Bays. Lang staat hij nog niet stil als er een echtpaar op leeftijd langs komt fietsen. "Zo kun je toch nooit de Tour winnen" zegt de mannelijke helft van het bejaarde echtpaar en trapt stug door. Twee seconden later zit de renner weer op de fiets, lacht naar het echtpaar en vervolgt zijn weg. De wind komt maar niet in de rug en lijkt mee te draaien.

Plots klinkt vanuit een weiland een harde gil van een beest in nood. Joost aarzelt geen moment en gaat in de remmen. "Volgens mij zat er een schaap vast" zegt hij en fietst terug. Inderdaad, een schaap heeft zijn kop door een raster van de afzetting gestopt en zit klem. Angstig kijkt het beest naar de twee wielerenners die plots voor zijn neus staan. Joost loopt door de brandnetels naar het arme dier toe maar die schrikt daar zo van dat het de kop met een ferme ruk lostrekt uit de afzetting en luid blatend wegrent, twee lachende renners achterlatende. "Ik had wel mijn dunne beenstukken aan" hikt Joost terwijl hij zijn been krabt.

Na drie uur duikt Enschede in de verte op. Tijd voor de volgende ontmoeting, als voor plots een bijna 70 jarige fietser van Het Oosten opduikt. Het is een bekende fietser die gezellig een stukje meefietst. Dan is de renner thuis. Tijd voor een boterham en deel twee van de training. Deze keer met trainingsmaat John, opnieuw blokjes rijden. De komende tijd staan er nog de nodige trainingskilometers op de agenda. Soms alleen, soms met een maat of achter de brommer. Tot het tijd is voor de Bayern Rundfahrt, de eerste koers in het verschiet. De Dauphiné is de volgende en natuurlijk hoopt Joost daarna op de Tour.