Twitter


Jaarsma & de Boer

Uitval in België


>> Foto's
In de bevoorradingszone op de Lepelstraat bij Zottegem is er plots een renner die zich losmaakt uit het peloton. Het is Joost en hij zit er helemaal doorheen. Op zijn bemodderde gezicht is de uitputting af te lezen. Joost wijst op zijn buik en zegt "het gaat niet, heb moeten overgeven, ik ben ziek." Met hulp van verzorgers Fabian en Carola trekt hij zijn doorweekte bovenkleding uit. Even later zit hij in de teamauto, drooggewreven en met een geleende jas aan op een verwarmde bijrijdersstoel.



Verzorger Fabian zoekt contact met het team en geeft gas. Terwijl hij links en rechts tussen toeschouwers doorstuurt, is de boodschap snel duidelijk, Joost moet terug naar de bus op het Sint Pietersplein in Gent. Een wilde tocht volgt over smalle weggetjes. In de auto vindt koortsachtig overleg plaats. Het routeboek ligt opengeslagen, een wegenkaart is uitgevouwen en beide verzorgers proberen de snelste weg naar Gent te vinden. Makkelijk is dat niet, koers is in België echt koers, en, omdat wielerfans zo veel mogelijk van de Omloop proberen mee te krijgen, zijn wegen ontoegankelijk door manouvrerende fans die enorme verkeersopstoppingen veroorzaken. Ook lastig is dat het parcours op meerdere plekken de terugtocht naar Gent doorsnijdt, het is zaak voor de koers uit te komen, ten slotte moet er zeker nog een keer langs de route gestaan worden met foerage.
In de auto praat Joost over zijn belevenissen. De combinatie van regen en kou met de toestand van het parcours, de kasseien, klimmetjes, en valpartijen maakt het een verschrikkelijk zware koers. Als je dan ook nog eens ziek op de fiets zit, dan gaat het licht vanzelf een keer uit. "Ik voelde me afgelopen week al niet helemaal 100% en als je hier 90% bent blijf je sowieso achter de feiten aanlopen" zegt Joost, terwijl de Mercedes teamwagen een plotse ruk naar links geeft, om een paar stilstaande auto's vol wielerfans heen. Verzorgen Fabian heeft één hand aan het stuur, in zijn andere hand een blackberry. De teamauto krijgt het groene sein van een verkeersregelaar en scheurt het parcours op.
"Als het weer dan ook nog eens niet mee speelt" praat Joost door, "dan houdt het natuurlijk wel een keer op." In het hotel zal hij moeten overleggen, wat te doen morgen als Kuurne-Brussel-Kuurne van start gaat. Joost wil het liefste naar huis, "lekker uitzieken, een paar dagen niets doen en het dan weer oppakken." Ondertussen komt Gent dichterbij, het peloton zit ver achter ons en we krijgen overal groen licht van de organisatie om door te rijden. Leopard-Trek is niet het enige team dat aan het pendelen is met uitgevallen renners, overal in het straatbeeld scheuren bontgekleurde auto's met bemodderde fietsen op het dak. Op het Sint Pietersplein stapt Joost uit en loopt naar de bus, zijn fiets wordt van het dak gehaald en tegen de bus gezet, zijn drijfnatte kleren blijven achter in de auto.



De Mercedes met verzorgers Fabian en Carola scheurt de stad weer uit, op naar een geschikte fourageplek. Onderweg pikken ze bij toeval een uitgevallen Martin Mortensen op. Een geluk voor de teamgenoot van Joost, 10 seconden eerder of later en de verzorgers en de renner hadden elkaar gemist. Doordat het gebruik van de oortjes is verboden is contact met het team op de smalle wegen van Vlaanderen erg lastig. In de bus heeft Joost zich inmiddels gedoucht en omgekleed. Goed in orde is hij nog steeds niet, eten wil er nog niet in en ook in drinken heeft hij geen trek. Samen met enkele teamleden volgt hij de koers in de bus en ziet op het tv-scherm hoe Sebastiaan Langeveld wint.

Na overleg met het team is besloten dat Joost niet meedoet aan Kuurne-Brussel-Kuurne. In plaats daarvan gaat Joost naar huis om uit te zieken. Volgende week staat de Strada Bianchi in Italië, gevolgd door het meerdaagse Tirreno-Adriatico.

(c) foto's Erik Jan Jansen